این یک عصب رشد یافته مغز هست. درست مثل یک درخت پر شاخ و برگ. هر موضوعی که زیاد به آن توجه کنید یا در مورد آن صحبت کنید یا به آن موضوع فکر کنید همیننطور رشد می کند. مغز نمی داند که آن موضوع خوشایند است یا از آن بدتان می آید. فقط بزرگ می شود. اگر موضوعات آزاردهنده را بزرگ کنید بیشترین مقدار جریان خون و اکسیژن را بسمت خود جذب می کنند. زیرا برای زنده نگهداشتن این شبکه به انرژی نیاز هست. این اطلاعات آزاردهنده و پاتوژن انرژی حیات را نه تنها تولید نمی کنند بلکه مصرف هم می کنند. اینجاست که خون و اکسیژن کافی به سلولهای مسوول بخش ایمنی و دفاعی نمی رسد. اما هنر یا مهارت یا شغلی که دوست دارید هرچقدر رشد کنند انرژی و تغذیه بخش ایمنی را نمی گیرند. زیرا کارهای خوشایند با تولید و ترشح دوپامین و سایر هورمونهای لذت باعث تقویت شبکه ایمنی و دفاعی می شوند.
این یک عصب رشد یافته مغز هست. درست مثل یک درخت پر شاخ و برگ. هر موضوعی که زیاد به آن توجه کنید یا در مورد آن صحبت کنید یا به آن موضوع فکر کنید همیننطور رشد می کند. مغز نمی داند که آن موضوع خوشایند است یا از آن بدتان می آید. فقط بزرگ می شود. اگر موضوعات آزاردهنده را بزرگ کنید بیشترین مقدار جریان خون و اکسیژن را بسمت خود جذب می کنند. زیرا برای زنده نگهداشتن این شبکه به انرژی نیاز هست. این اطلاعات آزاردهنده و پاتوژن انرژی حیات را نه تنها تولید نمی کنند بلکه مصرف هم می کنند. اینجاست که خون و اکسیژن کافی به سلولهای مسوول بخش ایمنی و دفاعی نمی رسد. اما هنر یا مهارت یا شغلی که دوست دارید هرچقدر رشد کنند انرژی و تغذیه بخش ایمنی را نمی گیرند. زیرا کارهای خوشایند با تولید و ترشح دوپامین و سایر هورمونهای لذت باعث تقویت شبکه ایمنی و دفاعی می شوند.
پارسی
Arabic