تو در میانِ همهمه و خندههای دور و برت گم شدهای، و من در سکوتِ سنگینی که خودت برایم ساختی. برو… با همانهایی که لحظههایتان به بازی میگذرد. اما یادت باشد، آدمها گاهی برایِ یک عمر پشیمانی، فقط به یک نگاه به پشت سر احتیاج دارند. تو میمانی و دنیایی از آدمهای بیاصالت، و جایِ خالیِ کسی که پناهگاهِ امنِ روزهایِ سختت بود.»
تو در میانِ همهمه و خندههای دور و برت گم شدهای، و من در سکوتِ سنگینی که خودت برایم ساختی. برو… با همانهایی که لحظههایتان به بازی میگذرد. اما یادت باشد، آدمها گاهی برایِ یک عمر پشیمانی، فقط به یک نگاه به پشت سر احتیاج دارند. تو میمانی و دنیایی از آدمهای بیاصالت، و جایِ خالیِ کسی که پناهگاهِ امنِ روزهایِ سختت بود.»